Usamodzielnianie dzieci - sen bez mamy we własnym pokoiku

Autorka artykułu: Iveta Bartošová

To, kiedy dziecko jest gotowe na przejście do własnego pokoju, jest bardzo indywidualne i zależy zarówno od dziecka, jak i od jego rodziców. W jednej rodzinie przez wiele lat nie wyobrażają sobie wspólnego spania w jednym łóżku, w innej rodzice cenią sobie spokój i nawet łóżeczko dziecięce obok łóżka małżeńskiego to maksimum, na jakie mogą się zdobyć. Często to inni członkowie rodziny naciskają na rodziców, bo kiedyś tak się robiło, więc i dziś dziecko powinno się usamodzielnić w młodym wieku. Dziś jednak wiemy już, że nie trzeba się spieszyć z samodzielnością dziecka. Jak i kiedy więc to zrobić, gdy trzeba przenieść dziecko do własnego pokoju?

Dziecko śpi całą noc

Gdy tylko dziecko zacznie spać całą noc, można spróbować usypiać je w jego pokoju. Na początku może zacząć budzić się w nocy, ponieważ nagle będzie w innym otoczeniu niż to, do którego jest przyzwyczajone do snu, jednak po kilku nocach powinno się to unormować. Jeśli dziecko nie poradzi sobie ze spaniem we własnym pokoju, prawdopodobnie nie jest jeszcze na to gotowe i warto odłożyć przeprowadzkę.

Budzicie się nawzajem

Jeśli z dzieckiem wzajemnie budzicie się w nocy, choćby tylko przez przewracanie się w łóżku, możecie spróbować przejścia. Możliwe, że większy spokój wszystkim wyjdzie na dobre i nocne wybudzenia całkowicie znikną. 

Starsze rodzeństwo śpi w pokoju dziecięcym

Jeśli jedno z dzieci już śpi w pokoju dziecięcym, możecie położyć obok niego na noc także młodsze dziecko. Zazwyczaj to działa, ponieważ młodsze dziecko nie jest samo w pokoju i nie ma tendencji do częstszego budzenia się. 

Dziecko chce spać we własnym pokoju

Najprostszą opcją jest sytuacja, gdy samo dziecko powie, że chce spać w swoim pokoju. Nie doczekamy się jednak tego ani w wieku niemowlęcym, ani w wieku małego dziecka, a u wielu dzieci nawet wtedy, gdy chodzą już do przedszkola. Jeśli dziecko nie jest pewne, możecie spróbować przespać tam z nim kilka nocy, na przykład na materacu obok łóżka, i zobaczyć, jak będzie mu się tam podobało.  

Tylko na dzienny sen

Jeśli już próbowaliście przeprowadzki, a dziecko samo nie daje rady spać w nocy bez waszej bliskości, możecie spróbować spania w pokoju dziecięcym podczas drzemki w dzień, jeśli dziecko nadal śpi w ciągu dnia. Jeśli już nie śpi, możecie spróbować spędzać jak najwięcej czasu w tym pokoju w ciągu dnia. Bawić się tam, czytać książki, rysować, przebierać się, myć tam zęby, zapraszać tam kolegów i koleżanki, aby dziecko zyskało poczucie bezpieczeństwa także w tym pomieszczeniu. 

W skrócie

Przeniesienie dziecka do pokoju dziecięcego na nocny sen może być wymagającym zadaniem, jednak wiele dzieci zaskakuje i od pierwszej nocy śpi lepiej. Możecie spróbować przeprowadzki, gdy dziecko potrafi już przespać całą noc albo gdy wzajemnie budzicie się w nocy i rozdzielenie mogłoby wam pomóc. Ponadto, jeśli starsze dziecko śpi w pokoju dziecięcym, możecie przenieść tam także młodsze; ewentualnie możecie spróbować spania w tym pokoju tylko podczas dziennej drzemki, aby dziecko przyzwyczaiło się tam w ciągu dnia i czuło się tam bezpiecznie również w nocy. Najlepszą opcją jest sytuacja, gdy dziecko samo powie, że chce spać w swoim pokoju, co może potrwać dłużej, niż wielu rodziców by potrzebowało. 

Jak to wygląda u was z przeprowadzką? Jeszcze się do niej przymierzacie, czy już macie ją za sobą?