Opieka nad dzieckiem przez noc

Autorka artykułu: Iveta Bartošová

Opieka nad dzieckiem przez noc wcale nie musi być tak spokojna, jak mogłoby się wydawać na pierwszy rzut oka. Mimo że dziecko jest przyzwyczajone do osoby opiekującej się nim w ciągu dnia, nocą może to być znacznie bardziej skomplikowane. Są dzieci, które są ekstrawertyczne i chętnie spędzają czas z każdym, kto okazuje im zainteresowanie. Z drugiej strony są dzieci, które potrzebują przyzwyczaić się do wszystkiego i dłużej trwa, zanim w ogóle spróbują czegoś nowego i zaczną komuś ufać. Jak więc przygotować siebie, dziecko i osobę opiekującą się nim (na przykład babcię) na pierwszą nocną opiekę?

Od kiedy można zostawić dziecko na noc pod opieką

Nie istnieje uniwersalna odpowiedź na pytanie, od kiedy najlepiej zostawić dziecko na noc pod opieką. To bardzo indywidualna kwestia i każda rodzina sama czuje, jak to u niej wygląda i jakie ma potrzeby.

• Dziecko niekarmione piersią - można już nawet kilkumiesięczne niemowlę, jeśli zgodzą się na to zarówno mama, jak i babcia.
• Dziecko karmione piersią - nocną opiekę lepiej wypróbować dopiero wtedy, gdy przestaniecie karmić piersią, ponieważ wiele dzieci ssie właśnie w nocy, a to mogłoby być dużym utrudnieniem dla wszystkich.
• W okresie lęku separacyjnego lepiej odłożyć nocną opiekę.
• Maluchy - jeśli maluch nie jest już karmiony piersią (od 1. roku życia wzwyż), opieka pod kątem jedzenia może być łatwiejsza, jednak pod względem oddalenia od mamy znacznie trudniejsza (większe przywiązanie do mamy, dziecko bardziej wszystko sobie uświadamia).
• Aż dziecko samo o to poprosi - idealnym rozwiązaniem jest, gdy ze wszystkim zgadzają się wszystkie strony, czyli dziecko, rodzice i babcia. Niektórym dzieciom jest właściwie obojętne, kiedy po raz pierwszy będą spać u babci, inne dojrzewają do tego później, na przykład około 4. roku życia. Jeśli więc nie potrzebujesz koniecznie, aby dzieckiem opiekował się ktoś inny niż tata, nie wywieraj na nie presji.

Przygotowanie do opieki

Przed pierwszą nocną opieką dobrze jest przygotować otoczenie, spakować potrzebne rzeczy i ze wszystkimi ustalić, co będzie się działo.

• Przygotować dziecko odpowiednio wcześniej - rozmawiać o tym, co będzie się działo, na co może czekać i kiedy znowu się zobaczycie.
• Przygotować babcię do rytmu dnia dziecka - orientacyjne godziny i kolejność czynności - kolacja, mycie ząbków, kąpiel, czytanie bajki, pluszak do łóżka itd.
• Wspólne spanie - jeśli dziecko jest przyzwyczajone do spania z rodzicami w łóżku, łatwiej będzie mu, jeśli w nocy będzie mogło przytulić się także do babci.
• Spakować ulubioną zabawkę.
• Spędzać z babcią czas także w ciągu dnia, aby dziecko było przyzwyczajone.
• Nie zapomnieć pożegnać się z dzieckiem i powiedzieć mu, kiedy wrócicie (na przykład po śniadaniu, po obiedzie, od razu rano po drzemce).
• Wybór miejsca - na pierwszą nocną opiekę dziecku może być łatwiej, jeśli odbędzie się ona u niego w domu, żeby nie była to aż tak duża zmiana. Jednocześnie domowe otoczenie jest dostosowane do dziecka, więc nie musicie się martwić, gdzie co schować, żeby dziecko przypadkiem czegoś nie rozbiło albo sobie nie zrobiło krzywdy.

Mama też musi być gotowa na opiekę

Każda mama potrzebuje uzupełnić energię, zarówno fizyczną, jak i psychiczną, czyli robić to, co ją cieszyło jeszcze zanim miała dzieci. I nie ma znaczenia, czy oznacza to wyjazd na weekend z przyjaciółkami do spa, regularne chodzenie na jogę albo na siłownię, czy powrót do szycia ubrań. Dla mam ekstrawertyczek opieka nad dzieckiem przez noc może być kluczowa dla zaspokojenia ich potrzeb. Introwertyczki potrzebują uporządkować swoje obawy przed możliwymi komplikacjami i muszą uwolnić się od myśli, że dziecko sobie nie poradzi. To po prostu bardzo indywidualna sprawa i nie każda mama chce oddalać się od swojego dziecka na dłużej, nawet jeśli nie jest już niemowlęciem.

Dzieci zaczynają naturalnie oddalać się od rodziców, gdy są nasycone kontaktem z rodzicami i czują się bezpiecznie. Może to więc oznaczać, że mama poświęci pierwsze trzy lata swojemu dziecku w pełni (bez większej ilości opieki zastępczej), z czego będzie korzystać w kolejnych latach. Dlatego nie wywieraj na siebie presji tylko dlatego, że wśród koleżanek czujesz się jak dziwak, który nie chce oddać na noc babci swojego rocznego czy nawet trzyletniego dziecka. Jednocześnie pomyśl o dziecku, bo jeśli miałoby to oznaczać noc przepłakaną, to na nocne rozstanie jest po prostu za wcześnie. 

W skrócie

Dziecko możesz zostawić na noc pod opieką, kiedy tylko zechcesz. Ważne jest, aby było na to przygotowane zarówno dziecko, jak i osoba opiekująca się nim (na przykład babcia). Opieka nad dziećmi niekarmionymi piersią może być łatwiejsza pod względem podawania mleka modyfikowanego. Dzieci karmione piersią lepiej zostawić na nocną opiekę dopiero po zakończeniu karmień nocnych, karmienie w ciągu dnia może pozostać. Przygotowanie przed pierwszą opieką jest ważne i nie powinno się go pomijać, aby dziecko wiedziało, co się będzie działo, a babcia z kolei jaki dziecko ma rytm przed snem. Na pewno nie zapomnij spakować dziecku ulubionej zabawki i porządnie się z nim pożegnać. Ewentualnie poproś babcię, czy mogłaby opiekować się dzieckiem u was w domu, żeby było wam łatwiej. Na pewno nie wywieraj presji ani na siebie, ani na swoje dziecko - nadejdzie czas, kiedy dziecko będzie chciało przenocować u każdego z waszej rodziny i będzie wam smutno, że już tak bardzo was nie potrzebuje. Przede wszystkim nie porównuj się z innymi mamami, każdy ma swój czas.

Jak wyglądało wasze pierwsze nocowanie u babci? Kiedy po raz pierwszy się na nie zdecydowaliście i dlaczego?