Jak hartować dzieci

Hartowanie dorosłych jest obecnie dość szeroko omawianym tematem, zwłaszcza hartowanie metodą Wima Hofa. Skoro już się hartujemy, nie powinniśmy na pewno zapominać także o naszych dzieciach, którym mniej ubrań pomoże w lepszej odporności, lepszym śnie, lepszym zdrowiu psychicznym i wesprze także apetyt. Jak i kiedy zacząć hartowanie u dzieci i na co się przygotować?

Kiedy zacząć hartowanie dzieci

Możecie zacząć już od narodzin niemowlęcia. Niemowlęta nie mają jeszcze dobrze rozwiniętej termoregulacji, więc szybciej się wychładzają albo przegrzewają, jednak jeśli wystawicie je choćby na kilka minut dziennie na chłód, czy to na zewnątrz, czy w wodzie, wcale im nie zaszkodzicie. Ważne jest, aby zawsze po ekspozycji na chłód je ogrzać. Zacząć więc możecie w każdym wieku. Z młodszymi dziećmi pójdzie to szybciej, ponieważ nie będą jeszcze rozpuszczone i chętnie wypróbują różne rodzaje chłodu na własnej skórze. Idealnym okresem na start jest przejście z ciepłych do chłodniejszych dni, czyli nadejście jesieni.

Jak zacząć hartować dzieci

Dzieci można hartować na najróżniejsze sposoby. Najprościej zacząć od hartowania w wodzie, a następnie ubierać mniej w domu i na zewnątrz.

• Hartowanie w wodzie - każdego dnia możecie obniżać temperaturę wody w wannie o jeden stopień, ewentualnie pod koniec kąpieli dolewać do wody odrobinę zimnej wody, aby dziecko powolutku się przyzwyczajało.
• Pływanie niemowląt - temperatura wody w basenach przeznaczonych do pływania niemowląt wynosi około 30-32°C, co jest znacznie mniej, niż pokazuje termometr dziecięcy po włożeniu do wanienki, więc zajęcia pływackie pomogą wam hartować dzieci w łagodny sposób.
• Mniej ubrań to więcej - nie trzeba dzieci ciągle „ubierać na cebulkę” w przekonaniu, że inaczej będzie im zimno; lepiej zabrać na zewnątrz dodatkową warstwę ubrań i w razie potrzeby dołożyć ją później. Jeśli bowiem będziecie dziecko ciągle przebierać, z czasem przestanie ono odczuwać, czy jest mu ciepło, czy zimno, i stanie się rozpuszczone.
• Mniej grzej - także w miesiącach zimowych często wietrzcie i nie przebywajcie w przegrzanym pomieszczeniu, idealna temperatura w domu to około 20-22°C.
• Bądźcie na dworze w każdą pogodę - oczywiście jeśli nie ma silnych mrozów poniżej minus 10°C, gradu ani wichury, wychodźcie z dziećmi na zewnątrz, kiedy tylko się da.
• Nie ubierajcie dzieci cieplej niż siebie - wyjątkiem są młodsze dzieci, które leżą w wózku; one mogą mieć jedną warstwę więcej, natomiast starsze dzieci raczej jedną warstwę mniej, ponieważ rozgrzeją się ciągłym ruchem.
• Chłodniejszy pokój do snu - stopniowo obniżajcie temperaturę w pokoju do spania, aż dziecko będzie mogło spać nawet przy otwartym oknie w chłodniejsze dni.
• Pozwólcie dziecku chodzić nago po domu - dotyczy to również chłodniejszych miesięcy; nie trzeba od razu je ubierać, zarówno rano z piżamki w ubranie do domu, jak i wieczorem z powrotem do piżamki.
• Nie spieszcie się przy przewijaniu - małe niemowlę możecie zostawić na kilka minut nago podczas przewijania; ten czas wykorzystajcie na przykład na położenie na brzuszku albo ćwiczenie przewracania się na boki za zabawką lub dźwiękiem.
• Spanie na dworze w wózku - jeśli dziecko śpi w zaparkowanym wózku, pozwólcie mu spać na zewnątrz w każdą pogodę i odpowiednio je do tego ubierzcie; dodatkowa warstwa jest w tym przypadku wskazana, ponieważ kiedy śpimy, temperatura ciała spada.

Na co przygotować się przy hartowaniu dzieci

Ponieważ wielu rodziców wyniosło z dzieciństwa przekonanie, że bez czapki i rękawiczek dziecko zachoruje, że zimne stopy oznaczają, iż dziecku jest zimno, albo że krótkie spodenki na śnieg to pewne przeziębienie, katar i kaszel, trzeba się psychicznie przygotować na hartowanie dzieci.

• Odpuśćcie sobie napięcie - krótkotrwała ekspozycja dziecka na chłód w żaden sposób mu nie zaszkodzi, przeciwnie, jest pożądana i buduje odporność dziecka, oswaja je z innymi temperaturami, które poznaje na własnej skórze, co jest dla niego doświadczeniem i dzięki temu w przyszłości potrafi się odpowiednio ubrać. Odetnijcie się więc od utartych schematów i rozluźnijcie się w sytuacjach, gdy macie ochotę zbyt mocno kontrolować dziecko i od razu je ubierać.
• Nie zmuszajcie do czapek i rękawiczek - dzieci często nie chcą nosić czapek ani rękawiczek, bo jest im ciepło albo ograniczają one ruch. Nie obawiajcie się więc, że dziecko zachoruje tylko dlatego, że nie ma czapki lub rękawiczek. Wiele dorosłych, a może większość, też ich nie nosi i z tego powodu nie choruje.
• Hartujcie w zabawny sposób i dawajcie dobry przykład - dzieci lubią się bawić i śmiać, dlatego idealnie jest, gdy do hartowania podchodzicie na luzie, powoli i bez pośpiechu. A ponieważ przykład idzie z góry i u dzieci działa to podwójnie, możecie zacząć hartować się wspólnie z dzieckiem - wystarczy przejść się z nim boso po świeżo napadniętym śniegu albo sprawdzić, jak zimna jest jesienią woda w rzece.
• Nie przejmujcie się zimnymi dłońmi i stopami - zimne ręce ani zimne stopy nic nie mówią o tym, czy dziecku jest zimno; sprawdza się to na karku, pod koszulką na klatce piersiowej albo na nadgarstku, a jeśli dziecko jest zimne, dodajcie warstwę, jeśli jest spocone, warstwę odejmijcie.
• Dziecko samo powie, gdy będzie mu zimno - nie pytajcie dziecka bez przerwy, czy nie jest mu zimno; samo wam to powie albo zauważycie po nim, że trzęsie się z zimna. Darujcie sobie zdania typu: nie chcesz założyć tej kurtki, nie jest ci zimno, nie chcesz czapki itd.
• Przygotujcie do termosu ciepłą herbatę na spacer - gdy będziecie z dzieckiem na zewnątrz eksperymentować i pozwalać mu odkrywać chłód, później przyda się ciepła herbata, która pięknie je ogrzeje, a wy będziecie zadowoleni, że dziecko uzupełnia płyny.
• Ufajcie dziecku - respektujcie to, że dzieci w wieku około 2,5-3 lat potrafią same powiedzieć, co chcą założyć na dwór. Jeśli wam się to nie podoba, pozwólcie dziecku poczuć zimno i spakujcie mu do plecaka dodatkowe ubranie. Jeśli dziecko chce pobiegać boso po śniegu, po mokrej trawie, sprawdzić temperaturę wody w rzece albo nawet wyjść na dwór w bieliźnie, kiedy wy zakładacie na zewnątrz bluzę, pozwólcie mu doświadczyć chłodu na własnej skórze. Najpewniej po chwili będzie mu zimno i samo będzie chciało się cieplej ubrać. Dzięki temu doświadczeniu następnym razem będzie wiedziało, że jeśli wy zakładacie bluzę, to dobrze będzie, gdy ono też ją założy.

Nie bójcie się hartowania. Próbujcie stopniowo, co odpowiada wam i waszym dzieciom, a zobaczycie, że hartowanie będzie wam sprawiało przyjemność, a dużą korzyścią będzie wzmocniona odporność i mniej zasmarkanych chusteczek.