Lucie Janauer benadrukt meteen aan het begin van haar verhaal over hoe ze de webwinkel met producten voor moeders en kinderen Monkey Mum oprichtte, dat haar doel niet was om een bedrijf te beginnen. „Ik wilde gewoon iets doen en geld verdienen,“ legt ze uit. Maar uit de kleine winkel groeide in een paar jaar tijd een bedrijf met een omzet van vijftig miljoen kronen, er zitten meerdere investeerders in en de producten worden in heel Europa verkocht. En dat alles begon toen ze met haar eerste zoontje van slechts een paar maanden oud met ouderschapsverlof was.
Zoals de dertigjarige onderneemster zegt, is ze van nature een schutter, en daar hangt ook haar doelgerichtheid mee samen. Het voorbeeld dat haar richting ondernemerschap stuurde, was haar vader. „Ik vond het mooi hoe hij leefde voor zijn bedrijf. Daarom had ik altijd al de neiging om iets van mezelf te bedenken,“ vertelt ze. Vanaf haar achttiende probeerde ze op allerlei manieren geld te verdienen en in de loop der jaren zette ze verschillende projecten op, waaronder het maken van fotoboeken op bestelling, het organiseren van fotosessies waarbij in een weekend wel honderd gezinnen werden opgemaakt en gefotografeerd, of ook een zwemschool.
Dat alles gaf Janauer ervaring voor een volgend bedrijf, waaraan ze zich in 2020 tijdens haar ouderschapsverlof begon te wijden. Toen haar zoon vijf maanden oud was, viel hij uit bed. Gelukkig overkwam hem niets, maar zij kon er daarna niet meer van slapen. „Het geschreeuw van een kind ’s nachts in het donker horen is behoorlijk angstaanjagend. Kinderen vallen nu eenmaal voortdurend; in 95 procent van de gevallen gebeurt er niets, maar er kan wel een ongeluk gebeuren,“ legt ze uit. Daarom besloot ze een bedhekje te kopen dat zulke valpartijen moest voorkomen. Zoals het in ondernemersverhalen vaak gaat, kon ze geen enkel product vinden.
„Zelfs Google kon onder de zoekterm ‘bedhekje voor een tweepersoonsbed’ niets vinden. Ik begreep niet hoe dat kon in deze tijd, waarin je echt alles kunt kopen. Maar dat hangt ermee samen dat we in Europa niet gewend zijn dat kinderen bij hun ouders in bed slapen,“ vervolgt Janauer. Het zoeken naar een oplossing voor haar probleem kostte haar vervolgens enkele weken, waarin ze ook overwoog om zelf met de productie van hekken te beginnen.
Uiteindelijk kwam ze terecht bij een fabrikant buiten de Europese Unie, van wie ze een product alleen voor zichzelf wilde kopen. Maar aan verzendkosten zou ze evenveel betalen als voor het hekje zelf. „Dus bestelde ik zestig stuks voor honderdduizend kronen,“ zegt ze, en voegt eraan toe dat ze dat geld moest nemen uit het budget dat zij en haar man oorspronkelijk hadden gereserveerd voor de lopende verbouwing van hun huis.
De eerste hekjes verkocht ze vervolgens aan vriendinnen en bekenden, en tegelijk maakte ze op het Wix-platform een webwinkel, noemde die Monkey Mum, investeerde tientallen kronen per dag in Facebookreclame en binnen een week kwamen de eerste bestellingen binnen. De partij van zestig hekken was binnen twee maanden uitverkocht. „Het ging in feite vanzelf. Het was alsof ik een bijbaan had van een paar uur per dag, ik deed alles vanuit huis en verdiende er mijn geld mee,“ lacht Janauer.
Nadat ze had vastgesteld dat er vraag was naar zulke producten, begon ze vervolgens na te denken over hoe ze haar bedrijf echt kon laten groeien. Daarvoor ontbrak haar maar één ding – geld om extra voorraad in te kopen. Banken wilden een zo jong bedrijf niet lenen, uiteindelijk leende de moeder van een vriendin haar een miljoen kronen en droeg een vriendin nog eens 800 duizend bij. Hand in hand daarmee vond ze ook professionele investeerders.
„Het was heel zwaar. Ik stond nog helemaal aan het begin, kende niemand, bewoog me niet in de gemeenschap van ondernemers of webwinkelhouders,“ herinnert Janauer zich, die naast het benaderen van bekenden de oproep om een investeerder te zoeken ook op haar Facebook zette. De reacties waren vervolgens typisch Tsjechisch: „Denk je nou echt dat iemand juist in jou gaat investeren, hè?!“ Maar zich ontmoedigen liet ze zich niet, en via een vriendin kreeg ze een contact met een investeerder, met wie ze een kop koffie ging drinken.
Bij de afspraak kwam ook Matěj Turek, die geïnspireerd door Warren Buffett een miljardenconglomeraat opbouwt. Hij besloot haar uiteindelijk te steunen. Samen met een andere aandeelhouder František Zeman, oprichter van Algotech, investeerden ze allebei 400 duizend kronen in ruil voor een belang van tien procent.
„Voor Matěj was dit naar verluidt zelfs de meest risicovolle investering die zich voor hem ook het meest heeft terugbetaald,“ lacht Janauer, die toen het kapitaal kreeg dat nodig was om Monkey Mum echt van de grond te krijgen. Ze kocht voorraad in en de omzet begon te groeien: „Hoeveel goederen we ook hadden, zoveel verkochten we altijd.“
Een andere grote mijlpaal was vervolgens de uitbreiding naar het buitenland. De genoemde leverancier had met Monkey Mum een contract als exclusieve leverancier voor de Tsjechische markt. Toen Janauer informeerde naar andere landen, bleek dat het bedrijf aan geen enkele markt in Europa leverde. „Dus zijn we het eens geworden over exclusiviteit voor de hele unie en zijn we geleidelijk gaan verkopen in Slowakije, Hongarije, Polen… Ik zei tegen de investeerders dat ik óf overal in Europa zou verkopen, óf de boel zou sluiten,“ beschrijft ze, met een knipoog naar haar doelgerichtheid. Tegen die tijd was het bedrijf al zo groot dat ook banken bereid waren geld te lenen voor de inkoop van voorraad.
Het bedrijf groeide geleidelijk, en Janauer zette in de loop der jaren veel kleine stappen om de webwinkel, de processen en andere zaken te verbeteren. Ze geeft wel toe dat het combineren van ondernemerschap met ouderschapsverlof zwaar was. „Zwanger met een buik stond ik pakketjes in te pakken en naar de post te brengen voor klanten. Door de kinderen had ik geen tijd om me aan mijn werknemers te wijden, soms kreeg ik facturen niet op tijd betaald, het was een heel stressvolle periode,“ vertelt ze. Haar hoofd tot rust brengen hielpen – en helpen nog steeds – wandelingen met de honden.
Zoals Janauer uitlegt, werkte ze in die periode wanneer de kinderen sliepen. „Aan het begin van mijn ouderschapsverlof vond ik het niet eens leuk, een kind slaapt alleen maar, en ik dacht: wat moet ik nou doen? Dat zijn twee uur na de lunch, dan ’s avonds van acht tot twaalf. In zes uur per dag kun je veel gedaan krijgen. Ik weet wel dat veel vrouwen het simpelweg door de kinderen niet redden, maar ik was heel gemotiveerd,“ zegt ze.
Juist daarom was het volgens Janauer extra zwaar om een bedrijf op te bouwen zonder kennissen uit de branche. „Ik miste mensen met wie ik problemen kon bespreken en advies kon vragen,“ geeft ze toe. Na twee jaar ondernemen ging ze daarom voor het eerst naar een conferentie en de vakbeurs Reshoper. „Het was geweldig om van anderen te horen dat ze met dezelfde dingen bezig waren. En geleidelijk bouwde ik vriendschappen op, we adviseren elkaar altijd. Het is belangrijk om steun te hebben in stressvolle situaties.“
Alle stress bracht Janauer onlangs ertoe te besluiten het hele bedrijf gewoon te verkopen. „Crisis, kinderen, fouten, stress, uitputting… ik wilde er gewoon van af. Ik vond zelfs een koper, al bleek dat de aangeboden voorwaarden heel ongunstig waren,“ legt ze uit, en voegt eraan toe dat haar investeerders echter een voorkeursrecht hadden om de aandelen over te nemen. En geen van hen wilde dat zij uit het bedrijf zou vertrekken.
Daarop mengde Matěj Turek zich opnieuw in de situatie; hij kocht nog eens 29 procent van de aandelen over, zodat Janauer zelf nu nog slechts een minderheidsbelang in het bedrijf heeft. „Het was een concessie om te blijven. Nu heb ik aanzienlijk minder stress, meer geld op de rekening en kan ik meer van het leven genieten,“ zegt ze. Het gaat Monkey Mum intussen goed – vorig jaar behaalde het een omzet van 33 miljoen kronen en dit jaar mikt het op vijftig miljoen. Tegelijkertijd is het ook uit de verliezen gekomen.
Binnen het portfolio biedt het niet langer alleen bedhekjes aan, maar een breder assortiment producten voor moeders, kinderen en jonge gezinnen, waaronder spullen voor onderweg en speelgoed. Dat alles verkoopt het in verschillende Europese landen, maar ongeveer 70 procent van de omzet komt uit Tsjechië, Slowakije, Duitsland en Spanje. Juist op het potentieel in die landen wil de webwinkel zich meer richten, terwijl het zijn activiteiten juist terugschroeft in minder winstgevende markten zoals Griekenland, waar het nog meer moest worstelen met vervoer naar de eilanden, of Scandinavië en de Baltische staten.
De langetermijnvisie is dan ook om van Monkey Mum niet alleen een gewone webwinkel te maken, maar een hele community van moeders met kinderen. „Toen we eens in een speelgoedwinkel waren, kregen de kinderen te horen dat ze daar niet mochten spelen. Maar waar zouden ze dan wél moeten spelen?“ vraagt Janauer. Voor de toekomst heeft ze dus een duidelijk plan: „Anderen kun je niet verslaan op prijs. Maar wel op beleving.“
Schrijf een reactie
Deze site wordt beschermd door hCaptcha en het privacybeleid en de servicevoorwaarden van hCaptcha zijn van toepassing.