Waarom wil een kind niet in zijn bedje slapen

Kinderen in slaap krijgen is voor veel ouders een groot onderwerp. Er zijn kinderen die je alleen maar in hun bedje hoeft te leggen, een mobiel met melodieën boven hun hoofd aan te zetten, een speen in hun mond te doen, weg te gaan en die dan vanzelf in slaap vallen. Maar er zijn veel meer kinderen bij wie het anders gaat: het duurt langer, ze hebben meer contact nodig en zijn gewoon niet zo dol op het kinderbedje. Wat zijn de redenen waarom kinderen niet in hun bedje willen slapen en wat kun je eraan doen?

Mogelijke oorzaken en hoe je ze aanpakt

• Reflux - baby’s met reflux slapen liever rechtop, bijvoorbeeld op de schouder van een ouder, en zodra je ze in het bedje legt, worden ze meteen wakker. Helaas veroorzaakt die houding reflux, wat voor hen onprettig is. Overdag kun je dit oplossen door ze in een doek/draagzak te dragen. Voor de nachtrust helpt het om de helling van het bedje aan te passen zodat het hoofdje hoger ligt dan de benen. Maar niet te veel, anders glijdt de baby naar beneden in het bedje. Je kunt het matras ondersteunen met boeken of een speciale wig.
• Probleem met de nekwervelkolom - tijdens de bevalling kan er een blokkade in de nekwervelkolom zijn ontstaan, waardoor baby’s moeite hebben om rustig op een vlakke ondergrond te liggen; ze liggen het liefst in de armen van hun ouders of in een doek/draagzak. In dit geval is het ideaal om een fysiotherapeut of osteodynamica te bezoeken, eventueel ook craniosacraal therapie, om de blokkade te verhelpen. 
• Scheidingsangst - kinderen rond 8-12 maanden hebben last van zogenaamde scheidingsangst, waardoor ze het van hun moeder gescheiden zijn niet aankunnen, zowel overdag in wakkere toestand als bij het inslapen ’s avonds. Scheidingsangst kan ook later optreden, op de leeftijd van 1,5-2,5 jaar. In deze periode kun je alleen korte scheidingen oefenen, waarvan het kind weet dat je weer terugkomt (naar het toilet gaan, naar de andere kamer, verstoppertje spelen, enz.). Voor het slapen is het goed om bij het kind te blijven totdat het in slaap valt; je kunt het in een groot bed in slaap helpen en daarna overleggen, of het tijdelijk bij je in bed nemen en samen slapen. 
• Negatieve emoties gekoppeld aan het bedje - een kind kan ’s nachts wakker worden, bijvoorbeeld door nachtelijke paniek of nare dromen, en het kan het niet prettig vinden om alleen in het bedje te zijn. Hierbij helpt zeker samen slapen, zowel in een groot bed als met het bedje zonder zijkant tegen het grote bed aan geschoven.
• Doorkomende tandjes - voor kinderen is het prettiger om rechtop te slapen, omdat hun tandjes dan minder pijn doen. Bij het doorkomen van tandjes vallen kinderen het liefst in slaap in de armen met hun hoofd op de schouder, in een doek of in een draagzak. Tegen tandjes kun je verschillende gels of homeopathische middelen proberen, massage van het tandvlees, verkoelende bijtringen en vaker voeden. Voor de nachtrust helpt samen slapen, waardoor het kind sneller in slaap valt, ook al wordt het vaker wakker. 

Samen slapen

Als een kind niet last heeft van een lichamelijk probleem waardoor het niet in het bedje gelegd wil worden, dan is samen slapen voor iedereen de beste oplossing. Het is het meest natuurlijke wat wij als enige zoogdieren afwijzen. 

Veel ouders zijn bang dat ze over hun kind heen rollen, maar dankzij ouderlijke instincten gebeurt dat niet. Misschien slaap je de eerste paar nachten niet helemaal comfortabel, omdat je nog steeds een geschikte slaaphouding zoekt, maar je zult zien dat het samen gaat lukken. 

Samen slapen heeft veel voordelen, zoals bijvoorbeeld comfortabeler nachtelijk voeden, het kind stemt zich af op de ademhaling van de moeder en vergeet niet te ademen (preventie van SIDS), en de moeder wordt meestal niet volledig wakker en heeft daardoor een betere slaap. 

Als samen slapen je aanspreekt, koop dan een groter bed zodat jullie er allemaal in passen en monteer er bedhekken op, zodat je kind veilig is en jij rustig kunt slapen. Je kunt ook het bedje zonder zijkant tegen je bed aan schuiven, zodat je kind je altijd zonder problemen en snel kan bereiken wanneer het je nodig heeft.

Als je niet samen in één bed wilt slapen

Sommige ouders zijn geen fan van samen slapen, slapen licht en hebben hun eigen ruimte nodig, zijn bang dat ze hun kind nooit meer uit bed krijgen (ironisch genoeg komen oudere kinderen later juist bij hun ouders in bed, omdat ze dat contact missen), enzovoort. Wat kun je dan proberen:

• Laat het kind ook overdag in het bedje slapen, zodat het er kan spelen en zich daar veilig voelt.
• Zet het bedje in de slaapkamer of schuif het zonder zijkant tegen het tweepersoonsbed aan, zodat het kind zich niet alleen voelt. Het is weliswaar samen slapen, maar het verstoort de ruimte van het tweepersoonsbed niet. 
• Bij oudere kinderen kun je al een groter bed kopen en dat tegen het tweepersoonsbed aan schuiven of wat verder weg zetten, zodat ouder en kind elkaar nog kunnen aanraken en elkaar indien nodig bij de hand kunnen houden. 

Het belangrijkste is om de overgang geleidelijk te proberen, niet te veel druk te zetten en als het niet lukt, het gewoon te accepteren, omdat dat vaak het meest helpt en veranderingen dan vanzelf beginnen te gebeuren. Kinderen voelen namelijk aan dat ouders gespannen zijn, nerveus worden en hen dan niet van zich af willen laten gaan. 

Geniet van de gezamenlijke momenten; het lijkt misschien alsof het nooit eindigt, maar geloof dat elk kind uiteindelijk zelfstandig wordt en dat je met liefde zult terugdenken aan het samen inslapen en knuffelen in bed.