Tekenen van vermoeidheid bij baby's

De eerste maand na de geboorte slapen baby's bijna de hele dag en is het niet zo lastig om ze in slaap te krijgen. Meestal vallen ze in slaap tijdens het voeden, wanneer we over hun hoofdje aaien, dankzij witte ruis of gewoon doordat ze hun ogen sluiten als ze moe zijn. In de daaropvolgende maanden worden de periodes waarin ze wakker blijven langer en tonen ze tekenen van vermoeidheid, die ons laten weten dat het tijd is om te gaan slapen en hen te helpen in slaap te vallen. Wat zijn de meest voorkomende tekenen van vermoeidheid en wat moet je doen als we ze missen en het kind oververmoeid raakt?

Veelvoorkomende tekenen van vermoeidheid bij baby's

Bij een baby kunnen slechts enkele tekenen optreden, of meerdere die elkaar geleidelijk opvolgen. Meestal gaat het om:

• gapen,
• rood aangelopen wenkbrauwen,
• in de oogjes wrijven,
• aan de oortjes trekken,
• afwezige blik,
• oogcontact vermijden,
• mopperen,
• verlies van interesse in speelgoed,
• huilen.

Wakkervensters bij baby's

Sommige kinderen kunnen volgens de hierboven beschreven tekenen van vermoeidheid al oververmoeid zijn of tonen helemaal geen tekenen. In dat geval is het goed om wakkervensters te volgen, oftewel de periode van wakker worden tot het volgende in slaap vallen, en het kind in die tijd te laten slapen. Wakkervensters worden langer naarmate het kind ouder wordt, dus het is belangrijk om elke maand alert te blijven zodat we niet proberen een nog niet moe kind in slaap te krijgen.

Pas op voor oververmoeidheid bij een kind

Iedere ouder heeft wel eens meegemaakt dat het niet lukte om het kind op tijd te laten slapen en dat het zogenoemd oververmoeid raakte. Dat is een zeer onaangename situatie zowel voor het kind als voor de ouder. Het kind is dan niet tot rust te brengen en de ouder kan de controle over de situatie verliezen. Je herkent een oververmoeid kind aan:

• huilen dat niet te kalmeren is - het kind valt meestal pas in slaap als het stopt met huilen, maar de slaap zal niet van dezelfde kwaliteit zijn als wanneer het op tijd was ingeslapen;
• het kind heeft moeite om in slaap te vallen, of valt in slaap maar wordt meteen weer wakker en moet opnieuw in slaap worden gebracht;
• het kind is juist hyperactief en kan niet tot rust komen;
• je kunt het niet uit de armen leggen, anders begint het meteen te huilen.

Een oververmoeid kind kan geholpen worden door witte ruis, een donkere omgeving (zodat er niet te veel prikkels zijn), contact met de ouder (draagdoek of draagzak), borstvoeding, en een rustige ouder die deze soms bijna eindeloze huilbui kan doorstaan.

Slapen kan bij sommige kinderen echt een hele kunst zijn. Er zijn kinderen die onder een speelboog of tijdens het eten in slaap vallen, anderen hebben veel geruststelling, een gevoel van veiligheid en hulp nodig om hun oogjes te sluiten. Het zou kunnen lijken dat het gemakkelijker is met kinderen die zelf in slaap vallen, maar dat zijn er niet veel, of ze vallen alleen zo in slaap gedurende een bepaalde periode totdat hun slaap zich ontwikkelt en verandert. Het is natuurlijk dat kinderen onze hulp nodig hebben en het is aan ons om die de eerste paar jaar te geven, want later zullen ze ons 's avonds niet meer bij het bed nodig hebben en dat zou ons misschien spijten. 

De tijd kun je niet stoppen, maar je kunt wel onze benadering van onze kinderen veranderen. We wensen jullie een ontspannen inslaaptijd voor jullie kinderen en als het soms toevallig niet lukt, trek het je niet aan, zo hebben we het allemaal.