(Nie)wspólne spanie

Zalety i wady wspólnego spania

Wspólne spanie z dziećmi to wielki temat. Są rodzice, którzy je preferują, i rodzice, którzy nie potrafią tego sobie wyobrazić za żadną cenę, ponieważ niemowlę powinno spać w swoim łóżeczku, czasem także we własnym pokoju. Ani jedno, ani drugie nie jest złe — wszystko zależy od podejścia rodziców, od tego, co jest im bliższe, a także od tego, co odpowiada samemu niemowlęciu.

Jeśli spojrzymy na kraje Ameryki Południowej, Afryki i Azji, to tam wspólne spanie jest normą, podobnie jak noszenie dzieci w chuście. Dla tych kultur jest to naturalne, a z kolei nasz sposób oddzielania dzieci do łóżeczek i wózków może im wydawać się bezsensowny. 

Również u nas kiedyś rodzice spali z dziećmi w jednym łóżku, ale kiedy w latach 50. XX wieku ukazał się poradnik lekarki opisujący najnowsze osiągnięcia w dziedzinie wychowania dzieci, większość świeżo upieczonych mam się do niego zastosowała, ponieważ szanowała autorytet i chciała przecież wychować swoje dziecko zgodnie z najnowocześniejszymi trendami. Niestety nie było internetu, aby można było wyszukać różne źródła i ocenić, co jest lepsze dla niemowlęcia.

Dzięki informacjom, które mamy dziś, możemy już swobodnie zdecydować, w jakim kierunku wychowawczym pójdziemy i czy zdecydujemy się na wspólne spanie, niezależnie od tego, czy czujemy, że to dla nas dobre, czy też dzięki temu lepiej się wysypiamy.

Na początku rodzice boją się przygniecenia niemowlęcia, co jest zrozumiałe. Kiedy jednak uświadomimy sobie, że wiele osób śpi w nocy z kotami i psami w łóżku, a mimo to ich nie przygniata, to dlaczego mieliby przygnieść akurat niemowlę, które potrafi bardzo głośno dać o sobie znać. 

Zalety wspólnego spania 

Niewątpliwą zaletą numer jeden jest łatwiejsze nocne karmienie piersią (tzw. kojąco-spanie), dzięki któremu ani mama, ani niemowlę nie budzą się całkowicie i mogą bardzo szybko wrócić do poprzedniego snu. Pomaga to także wtedy, gdy kobieta na początku ma trudności z karmieniem piersią. Kontakt z niemowlęciem wspiera produkcję mleka matki, a w nocy wytwarza się go najwięcej, więc wspólne spanie jest idealne do wspierania laktacji.

Z tym wiąże się również lepszy i bardziej jakościowy sen, dzięki któremu rodzice są mniej zmęczeni, a także niemowlę mniej płacze w nocy, ponieważ jego potrzeby są znacznie szybciej zaspokajane.

Dzięki bliskości mamy i niemowlęcia maluszek pięknie synchronizuje się z oddechem mamy i nie zapomina regularnie oddychać, co ma pozytywny wpływ na SIDS. Nie ma więc potrzeby stosowania monitora oddechu, który kosztuje niemało i nie zawsze alarmuje słusznie. 

Wielu rodziców uważa, że jeśli ich niemowlę często budzi się w nocy, to na pewno jest głodne. Jednak nie zawsze tak musi być. Niemowlęta często potrzebują upewnić się, że mama jest w pobliżu, i dlatego się budzą. Czasem budzi je własny ruch i potrzebują pomocy w ponownym zaśnięciu. Często budzą się także wtedy, gdy w ciągu dnia uczą się nowych umiejętności ruchowych, takich jak obracanie się na brzuszek, podpieranie się na kolanach, raczkowanie, stanie czy chodzenie. Dzięki bliskości mamy niemowlę szybko się uspokaja i znów zasypia.

Dzieci, które śpią od małego ze swoimi rodzicami, są — według maminych dyskusji — wcześniej bardziej samodzielne, ponieważ zaspokajają potrzebę kontaktu i później już tak bardzo jej nie wymagają.

Wady wspólnego spania

Niektóre niemowlęta potrzebują własnej przestrzeni i w nocy może się zdarzyć, że wzajemnie budzą się z rodzicami, a wtedy nie wyśpi się nikt. Trzeba sprawdzić, czy dziecko będzie budzić się tak samo w łóżeczku albo również wtedy, gdy śpi z rodzicami, i na tej podstawie zdecydować, czy wspólne spanie to właśnie to.

Rozpychanie się w łóżku może być trudne dla obu stron. Czasem niemowlęta rozpychają się tak bardzo, że budzą tym nawet rodziców, a czasem przemieszczają się po łóżku i dla ich bezpieczeństwa trzeba zamontować barierki do łóżka, aby zapobiec nocnemu upadkowi.

Wspólne spanie może nie odpowiadać tatusiom, którzy muszą wyspać się przed następnym dniem w pracy, dlatego często wolą spać w innym pomieszczeniu. 

W przypadku, gdy jeden z rodziców jest pod wpływem alkoholu (raczej będzie to tatuś, który czasem wyjdzie z kolegami na piwo), wspólne spanie nie jest zalecane, ponieważ taki sen jest zupełnie inny niż zwykle i może być problem, żeby rodzic obudził się, gdy dziecko potrzebuje go w nocy.

Najważniejsze, żeby wszyscy byli zadowoleni

Jeśli pomysł wspólnego spania nie jest ci obcy, nie ma nic prostszego niż go wypróbować. Jeśli zarówno tobie, jak i twojemu niemowlęciu odpowiada spanie osobno, to również jest w porządku i nie ma nad czym się zastanawiać. Sen dzieci w ciągu pierwszych kilku lat cały czas się zmienia, więc to, że teraz nie czujesz się gotowa na wspólne spanie z małym niemowlęciem, nie musi oznaczać, że za kilka miesięcy nie będziecie spokojnie drzemać obok siebie. Może się też zdarzyć, że przy kolejnym rodzeństwie będziecie mieć to zupełnie inaczej. Każda mama robi, co potrafi najlepiej, dlatego trzymajmy się razem i szanujmy się, nawet jeśli każda z nas ma inaczej ze snem niemowlęcia.