Jak poradzić sobie z rozpoczęciem chodzenia do przedszkola

Rodzice dziś często zadają sobie pytanie, czy w ogóle posłać dziecko do przedszkola, czy lepiej zostać z nim w domu. To ważny temat i każda rodzina powinna rozważyć wszystkie za i przeciw. Jeśli jednak zdecydują się na rozpoczęcie przedszkola, na pewno będą też zastanawiać się, jak to zrobić, aby obyło się bez łez i żeby było komfortowo dla wszystkich stron. Jak to zrobić?

Komunikacja i zabawa w przedszkole

Bardzo ważne jest rozmawianie z dziećmi o przedszkolu i przygotowywanie ich na to, co będzie się w nim działo. Opowiedzcie im, jak będzie wyglądał dzień w przedszkolu, że rano pójdziecie tam razem, potem się pożegnacie, dziecko będzie bawić się z innymi dziećmi, będzie mogło poznać nowe zabawki, a potem znowu je odbierzecie i pójdziecie razem do domu. Świetną aktywnością jest też zabawa w przedszkole, podczas której możecie przećwiczyć poszczególne kroki na przykład z pomocą pluszaków. Rozmawiajcie także o uczuciach, które dziecko może mieć w przedszkolu — strachu, smutku, wstydzie, niepewności — i że to normalne takie emocje mieć i nie ukrywać ich. Warto też powiedzieć, jak sobie z nimi radzić, do kogo pójść, kto mu pomoże. 

Ulubiona rzecz ze sobą

Pozwólcie dziecku zabrać do przedszkola jakąś jego ulubioną rzecz, która będzie mu przypominać dom. Może to być pluszak, samochodzik, lalka — po prostu cokolwiek, co lubi. W razie strachu czy smutku taka ulubiona rzecz może pomóc dziecku się uspokoić. 

Nie przerywać karmienia piersią

Jeśli jeszcze karmicie dziecko piersią, to na pewno nie przestawajcie z tego powodu, że idzie do przedszkola. Dziecko w przedszkolu na pewno poradzi sobie bez piersi, a gdy wróci do domu, karmienie będzie dla niego świetną okazją do wyciszenia po wymagającym dniu. Przedszkole może być dla niektórych dzieci bardzo trudne emocjonalnie, bo wszystko jest nowe: panie nauczycielki, nieznane dzieci, inne zabawki itd. Karmienie piersią pozwoli dziecku nadrobić kontakt z wami i sprawi, że będzie spokojniejsze. 

Spokojny rodzic 

Bardzo ważne przy rozpoczęciu przedszkola są też emocje rodzica, który odprowadza dziecko. Dzieci bardzo wyczuwają wszelką niepewność, strach i obawy, które ma w sobie rodzic, i mogą płakać lub nie zgadzać się na wasze odejście podczas pożegnania. Możecie więc spróbować zaangażować tatę, który zwykle nie bywa aż tak emocjonalnie rozchwiany. Dzieci zazwyczaj lepiej radzą sobie z rozpoczęciem przedszkola niż my, dorośli. 

Kolega/koleżanka

Bardzo może pomóc dziecku, jeśli do przedszkola będzie chodzić z nim jakiś kolega lub koleżanka, których zna na przykład z placu zabaw albo z jakiegoś centrum rodzinnego. Dziecko będzie się wtedy do przedszkola bardziej cieszyć, bo będzie wiedziało, że spędzi tam czas także jego znajomy kolega/koleżanka. Zapytajcie więc wśród mam w okolicy, czy ich dziecko nie będzie chodzić do tego samego przedszkola.

Pożegnanie w szatni

W pierwszych dniach nie powinniśmy za bardzo się spieszyć z pożegnaniem, aby od samego rana nie było to dla dziecka stresujące. Z drugiej strony nie powinniśmy też zbyt długo przeciągać pożegnania. W szatni przebieramy dziecko, pytam, czy jeszcze czegoś od nas potrzebuje, a jeśli nie, dajemy mu buziaka, przytulamy je i wychodzimy. 

Dni adaptacyjne 

Większość przedszkoli oferuje tak zwane dni adaptacyjne, dzięki którym dzieci stopniowo przyzwyczajają się do przedszkola. Na początku może to być na przykład tylko godzina lub dwie dziennie, aby dziecko zapoznało się z otoczeniem przedszkola, z nauczycielkami, zobaczyło, jak to tam działa, i mogło stopniowo przygotować się na dłuższy pobyt w przedszkolu. 

Tylko przedpołudnia lub tylko niektóre dni

Jeśli przedszkole nie oferuje dni adaptacyjnych, można spróbować posyłać dziecko do przedszkola tylko na przedpołudnie albo tylko w niektóre dni tygodnia i stopniowo wydłużać czas, w zależności od tego, jak dziecko sobie z tym radzi. 

Nie róbcie nic na siłę

Dziecko nie musi zaczynać przedszkola, kiedy tylko skończy trzy lata, i wcale nie musi do niego chodzić. Wszystko zależy wyłącznie od decyzji rodziców i ustaleń z dzieckiem. Jeśli dziecko przeżywa silne emocje i nie chce iść do przedszkola, towarzyszy mu przy tym ból brzuszka, a nawet wymioty, nie powinniśmy robić nic na siłę. Gdybyśmy mimo to je tam zaprowadzili, może nabrać do przedszkola negatywnego stosunku i w ogóle nie będzie chciało tam chodzić. 

Oczywiście każde dziecko jest inne, a każdy rodzic ma inne warunki zawodowe i finansowe, dlatego działajcie zgodnie z tym, co sami czujecie, a nie według tego, co mówi otoczenie czy jak ustawiony jest system. Życzymy spokojnego rozpoczęcia przedszkola.