Jak opiekować się dziećmi

Moment, w którym rodzice decydują, że ich dziecko zostanie z kimś innym pod opieką, jest bardzo indywidualny. Każda mama ma tę potrzebę w innym czasie. Niektóre dzieci są pod opieką babć już od niemowlęcia, i to nawet na noc. Są też trzylatki, które jeszcze nigdy nie były zostawiane z opieką. Jak więc jest z opieką nad dziećmi — od kiedy zostawiać dziecko pod opieką, komu je powierzyć i jak często?

Od kiedy oddać dziecko pod opiekę

W przypadku dzieci na mleku modyfikowanym sytuacja jest prostsza. Przy karmionych piersią dzieciach można odciągnąć mleko matki, które osoba opiekująca się dzieckiem następnie podgrzeje i poda najlepiej kubeczkiem albo sondą po palcu, aby nie zaburzyć techniki karmienia piersią. Zależy to więc przede wszystkim od mamy — kiedy poradzi sobie z tym, by powierzyć swoje dziecko komuś pod opiekę. 

Między 7. a 8. miesiącem u większości dzieci pojawia się lęk separacyjny, co jest bardzo wymagającym okresem dla matki i dziecka i nie jest to do końca odpowiedni czas na opiekę przez inne osoby. U niektórych dzieci okres ten utrzymuje się aż do 3. roku życia, czasem pojawia się później, około 18. miesiąca, albo potem wraca ponownie około 2. roku życia. Bardzo dużo zależy też od temperamentu dziecka.

Wiele grup dziecięcych przyjmuje dzieci od 1. roku życia, więc można wypróbować także taki sposób opieki, jednak jest on bardziej kosztowny. Trzeba liczyć się z wydatkiem kilku tysięcy miesięcznie. 

Odpowiedź na pytanie, od kiedy zostawić dziecko pod opieką, jest więc indywidualna. Zależy od tego, czy dziecko radzi sobie z rozstaniem z mamą i tatą, a jeśli tak, to czy rodzice są na to przygotowani. Dziecko wyczuwa bowiem niepewność i przy pożegnaniu może zachowywać się wręcz histerycznie.

Kto będzie opiekował się moim dzieckiem

Najczęściej dziećmi opiekują się babcie i dziadkowie. Nic was to nie kosztuje, trzeba tylko pamiętać, że jeśli nie ustaliliście z rodzicami granic dotyczących jedzenia, picia i wychowania, będą robić wszystko po swojemu, co niekoniecznie musi być zgodne z waszym podejściem. W rodzinie można też poprosić o opiekę siostrę albo szwagierkę. Warto pamiętać również o tym, że opieka ze strony członków rodziny nie jest dla nikogo obowiązkiem. Są babcie, które nie mogą się doczekać opieki nad wnukami, ale są też takie, które nadal pracują i prowadzą aktywne życie, więc nie mają tyle czasu dla młodszego pokolenia, albo przeciwnie — są już starsze i nie czują się na siłach, by opiekować się dziećmi. Często też babcie mieszkają w innym mieście lub na wsi, dziesiątki kilometrów od was, a wtedy opieka byłaby bardzo skomplikowana, a nawet niemożliwa. 

Inną możliwością jest opieka u przyjaciółki, która także ma dzieci. To świetny sposób, by wyświadczyć sobie nawzajem przysługę. Raz zajmuje się dzieckiem ona, innym razem wy. Możecie też znaleźć więcej mam w okolicy i stworzyć własną społeczność opiekuńczą. Każdego dnia dzieci mogą spędzać czas u innej mamy i w ten sposób wzajemnie sobie pomagać. 

Wiele mam korzysta z opiekunki. Można umówić się z nią zarówno na opiekę doraźną, jak i regularną. Niektóre opiekunki zajmą się dzieckiem także na noc. Wszystko zależy od ustaleń, a najlepiej jest, jeśli „opiekunkę” sprawdzicie i poznacie jeszcze przed pierwszym zostawieniem dziecka. 

W większości miast działają centra dla mam i kluby dziecięce, które oprócz ogólnodostępnej sali zabaw oferują także możliwość opieki. Jeśli regularnie chodzicie tam z dzieckiem pobawić się, opieka w takim miejscu prawdopodobnie przebiegnie bez problemów.

Od 1. do 3. roku życia można oddać dziecko do grupy dziecięcej. Jest to regularna opieka, od 1 do 5 dni w tygodniu, tylko rano albo na cały dzień. W takich grupach zwykle jest maksymalnie 12 dzieci. Finansowo to najdroższa opcja, jednak jeśli dziecko dobrze znosi rozstanie w grupie, a rodzina może za to zapłacić, to jest to świetne rozwiązanie.

Częstotliwość i sposoby opieki

W dzisiejszych czasach można się umówić niemal na wszystko. Dziecko można zostawić pod opieką:

• regularnie jeden lub więcej dni w tygodniu - najczęściej z powodu powrotu do pracy;
• regularnie każdego ranka/popołudnia - ponownie z powodu pracy;
• regularnie raz w miesiącu - na załatwienie spraw, takich jak fryzjer, manicure, pedicure, masaż itp.;
• doraźnie - gdy mama potrzebuje iść do lekarza, załatwić sprawy urzędowe albo ma chore dziecko i musi być w pracy.

Do najczęstszych miejsc, w których można sprawować opiekę nad dzieckiem, należą:

• opieka w domu dziecka - bezpieczna przestrzeń dla dziecka, ale już dobrze znana;
• opieka w domu osoby opiekującej się dzieckiem - nowe miejsce, które dziecko może odkrywać;
• opieka na zewnątrz - na placu zabaw, na wycieczce, na kąpielisku itp.;
• opieka w sali zabaw dla dzieci.

Opieka nad dziećmi to duży temat i każda mama ma tę granicę ustawioną inaczej. Nie powinniśmy więc potępiać ani opieki nad niemowlętami w bardzo wczesnym wieku, ani tego, że trzylatek lub jego rodzic nie życzy sobie, by był zostawiany z opieką. Zawsze postępujmy zgodnie z naszą intuicją. Jeśli potrzebujemy czasu dla siebie, a partner nie jest dostępny, to nie ma nic złego w tym, by zrobić sobie na kilka godzin przerwę od dzieci, nabrać sił i po powrocie znów mieć chęć i energię do rodzicielstwa. A jeśli dziecko akurat teraz nie chce, przy rozstaniu robi awantury, bez przerwy płacze albo nawet wymiotuje, dajcie mu więcej czasu, a zobaczycie, że kiedyś ten moment nadejdzie. 

Dzieci nie będą wam wisieć na nodze aż do okresu dojrzewania, po prostu teraz potrzebują was bardziej, niż myślicie. Za kilka lat, gdy dorosną, sytuacja będzie zupełnie inna, a może nawet odwrotna — będą was od siebie odganiać i szkoda byłoby ten czas zmarnować.