Waarom geen loopstoeltje gebruiken voor de eerste stapjes

Loopstoeltjes zijn in onze markt in overvloed verkrijgbaar en veel ouders staan er helaas niet eens bij stil dat ze hun kindje eerder schade kunnen berokkenen dan helpen bij de eerste stapjes. Waarom raden we loopstoeltjes niet aan als geschikt hulpmiddel voor kinderen?

Wat is een loopstoeltje?

Het is een hulpmiddel dat volgens de fabrikanten een kind zou moeten helpen bij het lopen. Het zou ermee moeten leren lopen, en nog eerder dan zonder loopstoeltje. Tegenwoordig zijn er bovendien zogenoemde multifunctionele loopstoeltjes op de markt. Dus naast “ondersteuning” bij het lopen kunnen ze ook worden gebruikt als eetstoeltje of als speeltafel met verschillende activiteiten. Marketingtechnisch lijkt het een geweldig ding, maar uiteindelijk weet een kind niet wat het met dit voorwerp moet doen en wordt het voor hem verwarrend. Het is ideaal om altijd een hulpmiddel te hebben voor een specifieke activiteit, zodat een kind kan oefenen en zich alleen op die ene bezigheid kan concentreren.

Waarom dan geen loopstoeltje gebruiken?

Heel eenvoudig omdat het een kind niet helpt om eerder te lopen. Om zelfstandig te kunnen lopen, moeten alle nodige spieren in het lichaam versterkt zijn. En juist een loopstoeltje helpt daar helemaal niet bij. Integendeel: het kind gebruikt deze spieren niet en belast andere juist te veel. Daarnaast bestaat het risico dat het kind problemen krijgt met de ontwikkeling van de heupen, omdat de stand van de beentjes in het loopstoeltje niet ճիշտ is.

Uw ouders of vrienden kunnen aanvoeren dat zij een loopstoeltje gebruikten en dat dit geen slechte gevolgen voor het lichaam heeft gehad. Helaas kan dat pas na enkele jaren zichtbaar worden, en dan geeft niemand het nog de schuld aan het loopstoeltje. Er kunnen namelijk problemen ontstaan zoals rugpijn, migraine of zelfs platvoeten.

Wat gebruiken in plaats van een loopstoeltje?

Niets. Een kind komt er gewoon vanzelf wel achter. Ook aan de handjes vasthouden zou niet te vaak moeten gebeuren, omdat het de ontwikkeling niet versnelt. Vanaf de geboorte leren baby’s door imitatie en zijn ze van nature nieuwsgierig, dus willen ze vooruitgang boeken en nieuwe dingen en bewegingen ontdekken; ze willen leren wat hun ouders kunnen. Ze beginnen met het optillen van hun hoofdje, het eerste rechtop komen, het tweede rechtop komen, enzovoort, totdat het ze lukt om op beide voetjes te staan. Daarna willen ze bij de voorwerpen om hen heen kunnen komen, dus beginnen ze langs meubels te lopen. Daarmee versterken ze opnieuw alle nodige spieren en zodra ze zeker genoeg zijn, gaan ze zonder steun op pad. Bij ieder kind duurt dit anders lang en we zouden daar niet op moeten aandringen. Alles heeft zijn tijd: sommige kinderen gaan al zelfstandig lopen vóór hun eerste verjaardag, anderen wagen de stap pas rond anderhalf jaar. Beide is prima.

U kunt jaloers zijn op de buurvrouw van naast de deur, omdat haar Jantje al lang loopt en uw Anna nog maar net op handen en knieën kruipt. Maar als Anna zich op de juiste manier en geleidelijk ontwikkelt, dan is dat prima en heeft ze meer tijd nodig om zich op te richten en met de eerste stapjes te beginnen. Het is goed mogelijk dat Jantje nog niet praat als hij drie is, terwijl Anna dan allang rondrent en zelf versjes kan opzeggen.

Maak u er dus niet te druk om en geef het de tijd. En als iemand u een loopstoeltje aanbiedt, of het nu als cadeau is of omdat hij het na zijn eigen kinderen aan u wil doorgeven, wijs het dan met een glimlach af. En als u toch een loopstoeltje heeft, geef het dan door aan iemand anders.