Hoe en wanneer je je kind naar zijn eigen kamer verplaatst

Ouders hebben vaak hoge verwachtingen als het gaat om de vroege zelfstandigheid van hun kind en kunnen vervolgens teleurgesteld zijn dat het niet lukt om hun kind zonder huilen en tranen naar de eigen kamer te verplaatsen. Een universeel advies bestaat helaas niet. Hoe pak je het dan aan?

Kan het de hele nacht slapen

Er zijn kinderen die al heel vroeg de hele nacht kunnen slapen, of ze nu borstvoeding krijgen of flesvoeding. Als je kind pas tegen de ochtend wakker wordt, kun je proberen het nu al naar de eigen kamer te verplaatsen. Een mogelijk probleem is de stilte en rust in de kamer, waardoor het voor je kind misschien lastig kan zijn om te slapen in een voor hem of haar onbekende omgeving. 

Het geleidelijk proberen

Slapen in de eigen kamer kun je bijvoorbeeld eens uitproberen voor een van de dutjes overdag, zodat je kind, als het wakker wordt, niet bang is dat het alleen in de kamer is en dan ook nog in het donker. Als het overdag gewend raakt aan slapen in de kamer, kun je het ook ’s nachts proberen.

Na de 1e verjaardag

Op internet wordt vaak geschreven dat het geschikt is om een kind na de 1e verjaardag naar een eigen kamer te verplaatsen. Dat is echter niet per se de beste oplossing, omdat een kind in deze periode last kan hebben van verlatingsangst en zo’n afscheiding die angst juist nog kan verdiepen en bovendien de periode verlengen waarin het kind met verlatingsangst omgaat. Als het kind al een oudere broer of zus heeft die gewend is aan een eigen kamer, kun je proberen de jongste te verplaatsen, omdat hij of zij dan niet alleen is. 

Wanneer het kind er klaar voor is

De ideale oplossing is te wachten tot het kind er klaar voor is en zelf aangeeft dat het in de eigen kamer wil slapen. Dat betekent niet dat het nooit meer bij je in de slaapkamer komt, maar het is wel de eerste grote stap, en nog eens zonder druk van de ouders. 

Tijdens de zwangerschap is het riskant

Als je een nieuwe aanwinst in de familie verwacht, probeer je kind dan zo vroeg mogelijk te verplaatsen, zodat het niet kort voor de bevalling is en je kind niet het gevoel krijgt dat het opzij wordt geschoven. Het kan dan ’s nachts weer beginnen te huilen en jou roepen. Het zal namelijk niet begrijpen waarom de baby wel bij jullie in de slaapkamer kan slapen en het zelf alleen in de kamer moet slapen. 

Als je zwanger bent en je oudere kind niet wilt of kunt verplaatsen naar een eigen kamer, schaf dan een groter bed aan, richt de slaapkamer opnieuw in en gun iedereen de mogelijkheid om samen te slapen. Want samen slapen is heel natuurlijk en mooi. Bovendien duurt het niet lang: kinderen komen in de puberteit en hebben je dan al niet meer nodig. Aan de gezamenlijke momenten zul je later alleen nog maar terugdenken. 

Of je nu door je omgeving onder druk wordt gezet om het kind naar een eigen kamer te verplaatsen, of zelf denkt dat je kind het al zou moeten leren: vertrouw op je intuïtie. Je kind voelt eventuele onzekerheid bij jou aan en dan zal het helemaal niet soepel gaan. Samen slapen, of dat nu in dezelfde kamer is of in hetzelfde bed, is helemaal niet vreemd en vooral het is helemaal jullie zaak. Doe wat bij jullie past en maak je niet druk om ongewenste adviezen; die krijg je waarschijnlijk zelfs over 20 jaar nog, wanneer je kind allang volwassen is.