Draag hem niet, je verwent hem

Wanneer kun je een kind nou beter dragen dan wanneer het nog klein, kwetsbaar en licht genoeg is om te tillen? Wanneer anders, als het ons het meest nodig heeft. Helaas is de druk van de omgeving zo groot dat veel kersverse moeders meer naar de adviezen van anderen luisteren dan naar hun moederlijke intuïtie, omdat ze simpelweg bang zijn hun baby te verwennen en hem te laten wennen aan dragen. Laten we er eens wat dieper op ingaan: hoe zit het nu eigenlijk met verwennen en dragen?

Met liefde kun je niet verwennen

Dragen in een draagdoek of draagzak, veel contact, samen slapen, borstvoeding op verzoek. Al deze dingen zijn natuurlijk voor baby’s en het is voor hen een vorm van liefde die ze nodig hebben om zich later zelfstandig te kunnen ontwikkelen. In landen in Zuid-Amerika, Afrika en Azië maken ze gewoon deel uit van elk gezin met kinderen, en niemand kijkt daar raar van op, zoals dat bij ons wel gebeurt. Gelukkig gaan de tijd en de kennis vooruit, en steeds meer ouders respecteren de behoeften van hun kinderen en volgen niet langer de opvoeding van hun eigen ouders. 

Een pasgeborene heeft contact nodig

Voor pasgeboren baby’s zijn de eerste drie maanden, de zogenaamde vierde trimester, heel belangrijk in deze wereld. Uit de buik kennen ze alleen warmte, wiegende bewegingen, nauw contact met mama en haar geur. Na de geboorte hebben ze precies datzelfde nodig om zich goed aan te passen. Ze moeten zich veilig voelen, en dat biedt een kinderwagen of wieg niet.

Het dragen van een pasgeborene heeft bovendien een positief effect op de melkproductie, mama en baby vinden na de bevalling makkelijker hun ritme, dankzij het nauwe contact stemt de baby zich af op de ademhaling van mama, waardoor een ademhalingsmonitor niet nodig is, en door de grotere afgifte van liefdeshormonen ervaart mama minder pijn bij het krimpen van de baarmoeder en nog veel meer voordelen.

Een kind in een wieg of kinderwagen leggen en het laten uithuilen is eerder contraproductief. Het kind stopt weliswaar na een paar dagen met huilen, maar dat betekent helemaal niet dat het ineens zelfstandig is. Het leert alleen dat zijn behoeften (contact met mama, haar warmte en geur) niet belangrijk zijn en dat het beter energie kan sparen dan huilen, omdat het toch niet gehoord wordt. Het zal lijken op een braaf baby’tje dat niet huilt en tevreden oogt, en dat wil natuurlijk elke ouder. Maar later gaat het op andere manieren aandacht zoeken en zal het zelfs geen moeite hebben met negatieve aandacht, bijvoorbeeld wanneer het mama lastigvalt door met dingen te gooien, te trappen, eten overal over de tafel te smeren enzovoort. Of het zal het contact met mama compenseren door ’s nachts vaker wakker te worden. 

Een baby kun je echt niet verwennen. Ja, hij kan wennen aan een bepaalde manier van in slaap vallen, bijvoorbeeld wiegen of dragen, maar dat kun je geleidelijk veranderen als het je niet meer uitkomt. Het gaat alleen om jullie, om mama en baby, en hoe jullie het samen afspreken. 

Peuters hebben ook contact nodig

Als je ook een grotere peuter kunt tillen, draag hem of haar dan zolang het nog gaat. Natuurlijk moet je hem niet belemmeren in lopen of op een loopfiets rijden, maar als hij opgetild wil worden, bied hem dan met plezier je armen aan. Als dat even niet kan, bijvoorbeeld omdat je boodschappen draagt, geef hem dan ten minste een knuffel en zeg dat je hem graag zou dragen, maar dat het nu helaas niet gaat en dat hij nog even zelf moet lopen of in de kinderwagen moet gaan zitten. Misschien levert dat een huilscène op, maar dat hoort nu eenmaal bij de wereld van kinderen. Omgaan met emoties is een groot thema voor peuters, en wij ouders zouden hun gidsen moeten zijn en hen helpen alles te beleven, niet hun emoties onderdrukken en belachelijk maken.

Wanneer wordt een kind verwend?

Een kind wordt verwend als je niet achter je grenzen staat. Bijvoorbeeld: een kind wil een snoepje en jij staat dat niet toe, waarna het gaat schreeuwen, huilen en met spullen gaat gooien. En omdat jij liever rust wilt, geef je het dat snoepje toch maar. Dan probeert het het de volgende keer opnieuw. Of je wilt dat je kind zijn speelgoed opruimt en daarna een verhaaltje mag kijken. Het doet het niet, of ruimt maar een klein beetje op, en toch zet jij de tv aan. De volgende keer weet het dus dat het verhaaltje komt, ook als het niets opruimt. Zulke situaties zijn er heel veel, en een kind zal simpelweg uitproberen hoe ver het kan gaan. Aan jou dus om achter je beslissing te blijven staan, en als je kind huilt, beleef die emotie dan samen met hem. Meer kun je op dat moment niet voor hem doen, tenzij je wilt dat hij verwend raakt en met huilen of schreeuwen alles voor elkaar krijgt wat hij wil.

Vroeger of later wordt het zelfstandig

Baby’s kunnen niet manipuleren met hun ouders en huilen is het enige communicatiemiddel dat ze met hun ouders hebben. Door te dragen verwenn je ze dus absoluut niet, dus wees niet bang om ze te dragen wanneer ze dat nodig hebben. 

Kinderen worden veel eerder zelfstandig als hun behoefte aan contact vervuld is. Het gebeurt vaak dat grotere kinderen ’s nachts of in de vroege ochtend naar hun ouders in bed komen en dicht bij hen willen zijn, omdat die behoefte nog steeds niet vervuld is. Kinderen die al vanaf kleins af aan bij hun ouders slapen, hebben dit vaak niet nodig. 

Dus draag en knuffel je kinderen volgens je moederlijke intuïtie, en je zult zien dat je over een paar jaar met liefde aan deze periode terugdenkt.